İnsanlar sigara içiyor ve neden kanser olduklarına şaşıyor.
İnsanlar hayvanları yiyor,aşırı yağ tüketiyor ve neden damarlarının tıkandığına şaşıyor.
İnsanlar yaşamları boyunca kızgın yaşıyor ve neden kalp krizi geçirdiğine şaşıyor.
İnsanlar,acımasızca ve büyük stres altında başkalarıyla rekabete girişiyor ve neden felç geçirdiklerine şaşıyor.
Açıkça görülmeyen bir şey de çoğu insan kendisini öldürecek kadar endişe içinde yaşıyor.
Neale Donald WALSCH
Hani diyorum da insanın gerçekten mükemmel bir dostu olsa..
Ona,şöyle içine sindire sindire kocaman bir sarılsa..
Yüreklilikle söylediğiniz; "Canım benim!." dediğiniz.
Telefonda bile saatlerce konuştuğunuz sıcacık biri..
Cesur,sempatik,azimli,kararlı..
Arayan soran;”Seni özlüyorum.” diyen biri..
Böyle bir canlı ile her şeyi konuşabilir,paylaşabilirsiniz.
Yanıltmaz!
Anlayışla karşılar her şeyi..
Hataları,günahları,sevapları;her bir şeyi konuşabilirsiniz onunla..
Bir arayış içinde olmanıza gerek yoktur.
O kendiliğinden çıkagelir zaten.
Bir gün bakarsınız;kapınızda..
Bir de bakmışsınız sımsıcak sohbetler,derin konular,sırlar,paylaşımlar..
Kimseye söyleyemediğinizi en yakınınıza anlatamadığınızı geçmişteki izleri,geleceğe dairlerinizi sadece ona anlatır olursunuz..
Kadın,erkek farketmez..
Bir dost bulun! Ama gerçek olsun.
Aradığınızda işinizi değil;sizi soran..
Kötü gününüzde ev sahibi, iyi gününüzde kiracınız olsun.
Anlatsın,konuşsun,açık seçik,korkmadan yaşasın.
Güvensin!
Cinsiyeti olmasın! Bir kartal kadar haşin,bir maymun kadar şaklaban,bir ceylan kadar narin olsun.
Doğruları söylesin.Gözleriyle ve kalpten konuşsun..
Yaşasın!
Doya doya yaşasın,doya doya yaşatsın.
Beyninden değil;yüreğinden versin.
"Olsun varsın! Paylaşırım." desin.
Bir dostunuz olsun.
Sizi ve benliğinizdekileri paylaşsın..
Dost olsun!
Ama
gerçek bir dost..
Can Dündar
• Hayat bazen sana sihirli bir an sunacaktır.Tadını çıkar.
• Anlamadığın durumlarda yargılama.
• Çocukların için kurduğun hayalleri bir kenara bırakıp onlara kendi hayallerini gerçekleştirmeleri için yardımcı ol.
• Düşük maaştan bile tasarruf etmeyi öğrenirsen mali açıdan başarıyı garantilemiş sayılırsın.
• Konforla mutluluğu birbirine karıştırma.
• Zenginlikle başarıyı birbirine karıştırma.
• Uyumadan hemen önce neşeli ve ilham verici bir şeyler okuma alışkanlığı edin.
• Parasını düşüncesizce harcayan bir kimsenin başka konularda da düşüncesiz olacağını unutma.
• Yapmak istediğin şeyin yapılması gereken bir şey olduğunu iliklerinde hissediyorsan yap.Önsezi çoğu zaman gerçekler kadar önemlidir.
• Kestirmeye kaçma.
• Ara sırada yalnız kal.
• Özgün ol.Bu tuhaf olmak demekse varsın öyle olsun.
• Hayatındaki olumsuz şeylere verdiğin önemi olumlulara da ver.
• Değişikliklere kollarını aç ama ilkelerinin kollarının arasından uçup gitmemesine de dikkat et.
• Bir şeye tasalanırken ner'de durman gerektiğini bil.
• Çocuklarına kendi hareketlerinin sonuçlarına katlanmalarına izin ver.
• Yararlı bir durumdan yararlanmakta gecikme.
• İşler yaver gider ve çok para kazanabilirsin ama yaptığın işin banka hesabını zenginleştirdiği gibi ruhunu da zenginleştirici olmasına dikkat et.
Hayata Dair / H.jackson Brown
İki psikiyatri uzmanı,on yıl kadar önce bir teori ortaya atmış..Şöyle ki;"Cehalet,gerçek bilginin aksine;bireyin kendine olan güvenini artırır."
Ve bunun üzerine bir araştırma başlatıldı.Fizyolojik ve zihinsel alanda yapılan çeşitli uygulamaların sonucunda şu bulgulara ulaşıldı:
· Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
· Niteliksiz insanlar,niteliklerini abartma eğilimin-dedir.
· Niteliksiz insanlar,gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
· Eğer nitelikleri,belli bir eğitimle artırılırsa aynı niteliksiz insanlar,niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar Cornell Üniversitesi'ndeki öğrenciler arasında bir test yapıldı ve klasik;"Nasıl geçti?" sorusuna öğrencilerden yanıtlar istendi..
Soruların yüzde 10'una bile yanıt veremeyenlerin “kendilerine güvenleri” müthişti.Onların "testin yüzde 60'ına doğru yanıt verdiklerini" düşündükleri;hatta "iyi günlerinde olmaları halinde yüzde 70 başarıya bile ulaşabileceklerine inandıkları" ortaya çıktı.
Soruların yüzde 90'ından fazlasını doğru yanıtlayanlar ise “en alçakgönüllü” deneklerdi;soruların yüzde 70'ine doğru yanıt verdiklerini düşünüyorlardı.
Tüm bu sonuçlar bir araya getirildi ve Dunning-Kruger Sendromu'nun metni yazıldı;
“İşinde çok iyi olduğuna” yürekten inanan ‘yetersiz’ kişi,kendini ve yaptıklarını övmekten her işte öne çıkmaktan ve aslında yapamayacağı işlere talip olmaktan hiçbir rahatsızlık duymaz!Aksine her şeyin hakkı olduğunu düşünür!
Ancak bu ‘cahillik ve haddini bilmeme’ karışımı mesleki açıdan müthiş bir itici güç oluşturur.‘Eksiler’ kariyer açısından ‘artıya’ dönüşür.Sonuçta,‘kifayetsiz muhterisler’ her zaman ve her yerde daha hızlı yükselirler..
Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar çalışma hayatında ‘fazla alçakgönüllü' davranarak öne çıkmaz yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmazlar,kıymetlerinin bilinmesini beklerler..Tabi beklerken kırılırlar,kendilerini daha da geriye çekerler..Muhtemelen üstleri tarafından da ‘ihtiras eksikliği’ ile suçlanırlar.."
N'olur fazla mütevazi olmayın!."Siz de çevrenize şöyle bir bakın." diyeceğim ama eminim bu satırları okurken bile aklınızdan bir dolu yüz,bir dolu isim geçti..
Bence Dunning ile Kruger'in, bu çalışmalarıyla 2000'de, Nobel yerine Harvard Üniversitesi'nin Ig Nobel'ini alma nedeni "cahil olmamalarıydı".
Gönlümün nobelini bu ikiliye vererek yazımı Bertrand Russel'in bir sözüyle bitiriyorum:
“Dünyanın sorunu, akıllılar hep kuşku içindeyken aptalların küstahça kendilerinden emin olmalarıdır.”
.jpg)
