Bilmek istemiyorum..

     

  Bugün ne kadar yorgun hissediyorum..Bir çıkış yolu arıyorum.Bir ceviz misaline döndüm.Kırılması zor;içindeki değerli..Kendi içimde kayboluyorum.Karanlığın içine üzülüyorum.Görebiliyorum içimdeki o karmaşadan oluşmuş labirentleri..Girmeye bile cesaret edemiyorum.Neden,biliyor musun çünkü her aradığımda yolumu hep buluyorum.Merak etmek istiyorum.Soru sormak cevabını veremesinler istiyorum.Adalet istiyorum ama dünyanın bir yerinde adalet isterler diye korkuyorum.Elektrikler sönsün istiyorum ve karanlık yetmezmişçesine gözlerimi kapatmak ve açmamak istiyorum.Ve dert yanmak istiyorum.Ve karşımdaki,derdin ne olduğunu bilmesin istiyorum.Konuşmak istiyorum.Ve sormak istiyorum.Bana bilmediklerimi anlatsınlar istiyorum.Karşı çıksınlar istiyorum.Nasihat etsinler ve beni inandırsınlar istiyorum. Ve korkularımın aslında beynimin bana oyunu olduğunu birisinin söylemesini istiyorum.Ama bunları bana tuzu kuru çamaşırı beyaz başı dik birisinin söylemesini istiyorum.Ve ben ona sadece kahkahayla gülmek gülmek ve gülelim istiyorum..

Puzzle

  Bugün senin için ağlayacağım.Senin için güleceğim.Senin için yaşayacağım.Senin için öleceğim.Tekrar dirileceğim.Senin için göreceğim.Senin için umut edeceğim.Ve sonra senin için merhamet dileyeceğim.Ve sen de benim için bunları dilersen dünyanın temizlenmesinde ve kardeşçe,el ele yolculuğumuzda;birbirimizin ayağına çelme takmayarak ve birbirimizi anlamaya çabalayarak sanki bir puzzle gibi resim tamamlanacak.Ve sonra aradığın o cenneti asla tek başına dolduramayacağını keşfedip yanına ne kadar çok yol arkadaşı alırsan o kadar huzura kavuşacaksın.Ve sanal nefretlerden,hırslardan,zalimlikten,nankörlükten arınacak ve rahmana ulaşacaksın..